Verschil is niet iets om te managen, maar om te dragen. We moeten niet iedereen gelijk willen maken, maar juist ruimte laten voor verschil. En voordat we oordelen, is het belangrijk om eerst eens te luisteren, de waaróm-vraag te stellen.

De bedrading in je hersens helpt je functioneren in het dagelijks leven. Niet ieder brein is op dezelfde manier bedraad. Dat betekent dat de een dingen goed kan die de ander helemaal niet voor elkaar krijgt. En dat mensen met etiketjes die wij ‘een stoornis’ noemen, juist van grote waarde kunnen zijn op de werkvloer.

‘Zoals ik ben, is het oké.’ Het klinkt eenvoudig. Bijna zacht. Voor Astrid Poot is het de rode draad die haar leven vormde. Soms ontmoet je iemand bij wie alles klopt. Niet omdat alles vanzelf gaat, maar juist omdat ze van elk stukje leven iets bijzonders wist te maken. Astrid is zo’n iemand.

Miljoenen agressie- en geweldsincidenten vinden jaarlijks plaats tijdens het werk. Ambtenaren, docenten, verpleegkundigen en andere werkenden moeten het ontgelden. Dat moet stoppen, stelt Caroline Koetsenruijter, en snel een beetje. Helaas heeft zij geen toverstafje dat voor wonderen kan zorgen. Wat wél wonderbaarlijk zou helpen, is als werkgevers hun verantwoordelijkheid zouden nemen, want daar schort het aan. En daar gaan werknemers onder gebukt. Gelukkig kun je leren hoe het anders moet.

Gewenst gedrag in één dag, dat is een grote belofte vindt adviseur en onderzoeker Caroline Koetsenruijter. ‘Giftig gedoe op de werkplek’ ontstaat ook niet in één dag en dus moeten er structurele oplossingen komen. Niet alleen de rotte appels ontslaan,…